Mən Aylinin anasıyam… və açığını desəm, qızımı həmişə tam anlaya bilməmişəm.
Uşaq vaxtı çox fərqli deyildi. Gülərüz idi, insanlara tez alışırdı. Amma zaman keçdikcə dəyişdi. Daha çox susmağa başladı. Evdə danışanda qısa cavablar verir, çox vaxt otağına çəkilirdi. Əvvəl elə bildim, bu sadəcə böyümək dövrüdür… amma məsələ bir az daha dərindir.
Aylin insanlara güvənməkdə çətinlik çəkir. Kiməsə yaxınlaşanda sanki içində bir qorxu yaranır – “yenə inciyəcəm” qorxusu. Bunu açıq demir, amma davranışlarından hiss olunur. Kiməsə bağlanmağa başlayanda birdən geri çəkilir.
Bir də o ayıcığı var… Hələ də onu qucaqlayır. Mən bunu əvvəllər uşaqlıq vərdişi sayırdım, amma indi anlayıram ki, o, Aylinin özünü qoruma üsuludur. Sanki o oyuncaq vasitəsilə sakitləşir, özünü təhlükəsiz hiss edir.
Ən böyük problem isə odur ki, o, hisslərini içində saxlayır. Ağladığını belə gizlədir. “Yaxşıyam” deyir, amma bilirsən ki, yaxşı deyil.
Bəzən özümə sual verirəm:
Görəsən biz harda səhv etdik?
Bəlkə də biz onu kifayət qədər dinləmədik. Bəlkə də o danışmaq istəyəndə biz “boş şeydir” deyib keçdik. İndi isə o danışmamağı seçib.
Valideyn kimi nəticəm:
Aylinin problemi zəif olması deyil. Əksinə, o çox həssas və dərin düşünən biridir. Sadəcə o, incinməkdən qorunduğu üçün özünü bağlayıb.
İndi mən başa düşürəm ki, uşağı böyütmək təkcə ona hər şeyi vermək deyil… onu dinləmək, hisslərini ciddiyə almaq və yanında olduğumuzu hiss etdirməkdir.
Kaş bunu bir az daha tez anlaya bilərdik…
Nəticə (pozitiv):
Aylin tam dəyişmədi – əslində o, dəyişməli də deyildi. Sadəcə özünü daha yaxşı tanıdı, hisslərini qəbul etməyi və ifadə etməyi öyrəndi. O, artıq qorxularından qaçmır, onları anlayır və idarə etməyə çalışır. Bu isə bizim üçün ən böyük inkişafdır.
Biz də valideyn olaraq anladıq ki, uşağın güclü olması onun hər şeyi tək həll etməsi demək deyil. Əsl güc, ehtiyac duyduğu anda dəstək ala bilməsi və bunu qəbul etməsidir. Düzgün yanaşma, səbr, anlayış və vaxtında verilən dəstək həqiqətən də çox şeyi dəyişir. Bəzən sadəcə dinləmək, yanında olmaq və onu olduğu kimi qəbul etmək kifayət edir.
İndi Aylinə baxanda daha sakit, daha güvənli və daha balanslı bir gənc görürük. O, artıq münasibətlərə qorxu ilə yox, anlayışla yanaşır. İnsanları tanımağa vaxt verir, öz sərhədlərini qorumağı bacarır və ən əsası, öz dəyərinin fərqindədir.
Bu yolda bizə dəstək olan Pozitiv Psixologiya Mərkəzi-nə xüsusi təşəkkürümüzü bildiririk. Onların peşəkar yanaşması, diqqəti və səmimi dəstəyi Aylinin həyatında dönüş nöqtəsi oldu.
Ümid edirik ki, bundan sonra onun həyatında seçimlərini qorxular yox, güvən və sağlam düşüncə yönləndirəcək. Qarşısına çıxacaq insanlarda o, artıq təkcə sevgi yox, hörmət, anlayış və etibarı da axtaracaq. Və inanırıq ki, bu dəfə o, özünü itirmədən, əksinə, özünü qoruyaraq doğru münasibətlər qura biləcək.